yaz gelmiş

Biz evdeyken yaz gelmiş yahu. Haftasonu bi dışarı çıkalım hava alalım Zeynep hanımı da dolaştıralım düşüncesiyle hazırlanıp evden çıktık ama ben hala bahar aylarındayım sanıyorum üzerimde mevsimlik trenkot kızı da sarıp sarmaladık bi çıktık hava 28 derece :) Herkes askılılarla dolaşıyor yazlık pabuçlar giyilmiş çok güldüm kendi halime resmen mevsim değişmiş haberim yok. Evden sadece annemlere gitmek için çıkıyorum o da yürüyerek 3-4 dk. Farketmemişim hiç. Gerçi takvime bakarak da anlayabiliriz ama evde olduğum için takvimle de pek işim yok :) Hayattan mı koptum ne..
Kilolarımla barışamıyorum bu ara, kıyafetlerim oluyor ama pek bi dar ayol (bazılarıysa hiç olmuyor, çaktırma). Veririm düşüncesiyle bişeyde almak istemiyorum ama bir ay sonra işe döneceğim o zamana kadar verdim verdim veremedim alışveriş yolları görünüyor bana. Evdeyken eşofmanlarla (doğrusu nasıl yazılıyo üşendim tdk ya bakmaya) pek bi mesudum da işe dönünce kurumsal kılıklara dönmek icap ediyor netekim.
Zeynep hanım kızımız da büyüyor iki aylık olacak nerdeyse. Rutinlerimiz oturuyor yavaş yavaş.
evde olmanın tembellik etkisi oldu bende. Aman vakit bol nasılsa yaparım diye diye ertelediğim sürü sepet iş var ama yapasım yok napiim :)
Etraftaki inşaat seslerinden ve şu seçim arabalarının sesinden bıktım. üç tarafımız inşaatla çevrili (abartmıyorum) güne matkap sesiyle başlayıp çekip sesiyle bitiriyoruz. geçen bi gün dayanamayıp patladım işçinin bitanesine balkondan. Tam kızı uyuttum güç bela adam başladı çekiçle boş bir varile vurmaya çıkan sesi düşünün artık. Biraz sabrettim ha bitti ha bitiyo diye ama adam ikinci varile geçince bende kayış koptu kızda uyandı zaten. Çıktım balkona kardişiiim nedir bu yaa diye çemkirdim adamcağızda abla napalım inşaat bu diye cevap verdi. Dedim insaf artık yaw yeter o varile vurmak zorundamısın, baktı adamcağız benden dumanlar çıkıyo aldı varilini arka tarafa geçti, ses de azaldı nispeten.
Bizde durumlar böyle, gelirim gene bi ara..

günlerimiz nasıl geçiyor

Çok hızlı geçiyor. Akşam nasıl oluyor anlamıyorum. kırkımızın çıkmasına az kaldı. Ben bu yeni rolüme alıştım gibi artık. Bebek bakmakla ilgili hiçbir fikrim yokken -her ne kadar yeğenlerim olsa da bugüne kadar onlara sadece bakmışım:) gözlerimle- şimdi bebeğin kakasının renginden üşütmüş mü değil mi anlayabiliyorum :)
Tabi daha halen tecrübesiziz. Hala ara ara panik oluyorum. Akşam olsa da F. gelse bir an önce dediğim zamanlar oluyor. Ama çok şükür ilk on gündeki ruh halimden sıyrıldım çoktan. Lohusalık hallerinden midir nedir acayip bir ruh dalgalanması yaşadım bu da burada kayıt olsun bana. En ufak şeyde ağlayan, zırlak panik bir haldeydim ama çok şükür attım üzerimden epey. İnsanın etrafındakilere bu dönemde epey iş düşüyor. Bu halinin normal olmadığını bilip ona göre davranmaları, yapıcı olmaları gerekiyor. Bende de kendi annem de dahil herkes bu halimi çok yadırgadı, benden beklemedikleri bir cesaretsizlik sergiledim onlara göre, süpermenim ya ben herşeye anında adapte olan! nasıl böyle davranırmışım. Oysaki geçici bir halmiş, sadece yeni anne olmanın getirdiği psikolojiymiş, en azından bende öyle oldu.   Bu arada süt sorunsalları yaşadık üstüne tuz biber, halen de yaşıyoruz. Her süt seansımız acılar içinde geçiyor, olabildiğince anne sütü yetersiz kaldığında da mama takviyesiyle gidiyoruz bakalım.
Hayatımızda yeni bir sayfa açıldı, belki eskisi gibi özgür değiliz hatta şu an için bi markete bile gitmek lüks benim için ama çok datlu bir duygu bu, insanın içi titriyor her bakışında yaw :)

İlk anneler günüm :)

Şu ömrü hayatıma eklenen muhteşem bir sıfat daha var 26 gündür; "anne". Hep ben kutlardım bugüne kadar anneler gününü, bugünse benimde anneler günüm kutlandı. Ayrı bir güzellik bambaşka bir duyguymuş. Çok şükür, Rabbim bu duygudan mahrum bırakmadı bizi. Minik kızıma her baktığımda apayrı duygular yaşıyorum. Çok güzel bir duygu ama bir o kadar da zormuş annelik..
Herkeslerin anneler gününü kutlarım, annelerimizin kıymetini bilelim derim:)

İzin

Bugün itibariyle iznim başlıyor:)

İki günlük mola..

Kar dolayısıyla kendime izin verdim iki gün. Yıllık iznimden kullandım. İşte çalışırken yağan karlara bakıp şimdi evde olmak vardı diye iç geçirirken aklıma kullanmadığım yıllık izinlerim geldi. Hem iki güncük ne kadar kayıp olabilirdi ki ( ki zaten bi gününü de rapor alarak kurtardım, hihi :)). Velhasıl şu iki gün o kadar iyi geldi ki anlatılmaz. İlk gün uyudum çok geç olmadan kalktım tv başında pinekledim, yağan karı izleyerek çay içtim, annemle kar altında çarşı-market turu yaptık, sonra annemde sevdiğim mamaları hüplettik. Sonra ben eve geri dönüp akşam için F.ciğimin sevdiği ve normalde vakit isteyen ama benim çalışırken vakit bulamadığım mamalar yaptım. Poğaça bilem yaptım annemle karşılıklı çay eşliğinde götürdük :) Ertesi günse doktor ziyaretimiz vardı. ilk kez nst denen alete bağlandık. Kontrollerimiz de bir haftaya düştü. Vakit daralıyor :)

Düzeldi galiba :)

Birkaç gündür bloga girmezken bu sabah bi bakim noluyo dedim, ne göriiim bloguma kavuştum :) sorunsuz açıldı ve eğer bu post yayınlanırsa sorunsuz çalıştığını da görücez :)

biraz bizle ilgili notlar düşeyim buraya;
* İşe devam ediyorum,
* +15 kg'yi gördüm, bakalım gidişat nereye :)
* Ayaklarım ve ellerim şişmeye başladı ama abartılacak boyutta değil.
* Kızımın beşiği geldi, ama daha yerleştirmedim.
* Mütemadiyen yorgunum
* İznimin başlamasını dört gözle bekliyorum :)
bu kadar :P

Ondan bundan..

Bu aralar günlerim habire nette araştırma yaparak geçiyor. Ne kadar anne bebek blogu varsa bulup okuyorum, ne lazım olur ne olmaz neler almalının araştırmasındayım. Okudukça gözlerim pörtlüyo yerinden. Başlı başına bi sektörmüş bu junior ihtiyaçları. Bi de kuş kadar şeyler ucubik fiyatlarda. Bi banyo küvetinin bile onlarca çeşidi varmış, öğreniyoruz :) Ben biraz ağırdan alıyorum galiba. Bunun nedeni hem vakit darlığı hemde içime sinen güzel şeyler bulma isteği. Sağlıkla gelsin de bunlar da tamamlanır bi ara umarım :)
Bu haftasonu ütüleri yapayım bari :)