Dün kocitoyla kahvaltı masasında günün yapılacak işlerini sıralarken artık s.o.s. veren gardrobumuzu düzenleme işine el atalım dedik. Hazır kıştan yaza geçiyorken ve artık kışlıkları da kaldırma zamanı gelmişken bu işi yapmanın tam sırası dedik ve daldık :) 6 kapılı dolabı ancak 2 saatte toparlayabildik. Kışlıklar, kaldırılacaklar, atılacaklar, verilecekler, artık ömrünü tamamlayıp paspas olacaklar şeklinde bir ayrışıma giderek derledik topladık, arada sızlandık, zavallı kocam kendine yer kalmayışına itirazla kendime fermuarlı bir dolap alacağım dedi :p Ama sonunda ferah ve düzenli bir dolabımız oldu. Şunu farkettim insan ağırlıklarından kurtulunca ferahlıyor. Bu dolap için de geçerli, şu an dolap ferah ben ferah :) ve bişeyi daha farkettim; unuttuğum kıyafetleri tekrar keşfedince nerdeyse yeni almış kadar mutlu olduğumu.
Resim Kaynak
